علامه محمدتقی جعفری، متولد ۱۳۰۴ش در تبریز و درگذشته در ۲۵ آبان ۱۳۷۷ش در تهران، فیلسوف، متکلم و پژوهشگر شیعه بود. او تحصیلات دینی را در تبریز، قم و نجف ادامه داد و در فلسفه اسلامی، انسانشناسی و شرح نهجالبلاغه پژوهش کرد. از آثار شناختهشده او میتوان به «تفسیر و نقد و تحلیل مثنوی» و شرح نهجالبلاغه اشاره کرد. اندیشه او پیوند میان معارف اسلامی و پرسشهای فلسفی معاصر را دنبال میکرد.