بسماللهالرّحمنالرّحیم والحمدلله ربّ العالمین وَ أَعدَلُ النَّاس مَن رَضِیَ لِلنَّاسِ ما یَرضَیٰ لِنَفسِه (۱) میفرماید عادلترین مردم آن کسی است که برای مردم همان چیزی را بخواهد که برای خود میخواهد. وَ کَرِهَ لَهُم ما یَکرِهُ لِنَفسِه هر آن چیزی را که برای خود خوش نمیدارد و راضی نمیشود، برای مردم هم آن را خوش ندارد و راضی نشود. وَ أَکیَسُ النَّاس مَن کانَ أَشَدَّ ذِکراً لِلمَوْتُ این زیرکترین مردم است؛ آن کسی که بیشتر به یاد مرگ باشد این زیرک است. آن کسی که از یاد مرگ غافل میشود، این ناهوشیار است، ناهوشمند است؛ این زیرکی نیست. وَ أَغبَطُ النّاس مَن کانَ تَحتَ التُّرابِ قَد أَمِنَ العِقاب وَ یَرجُو الثَّوَاب بهرهمندترین مردم کیست؟ بهرهمندترین مردم آن کسی نیست که از امتیازات مادی و دنیایی برخوردار است؛ [پس] کیست؟ آن کسی که در زیر خاک، آنجایی که همه ناگزیر سر و کارمان بدون تردید به آنجا خواهد افتاد، در آنجا «قَد أَمِنَ العِقاب» از عذاب الهی ایمن باشد «وَ یَرجُو الثَّوَاب» امید پاداش الهی و لطف الهی را داشته باشد. ۱) الامالی شیخ صدوق، صفحهی ۷۲
