بسم الله الرّحمن الرّحیم الحمدلله ربّ العالمین و من کلام له صلّی اللَّه علیه و اله و سلّم الدال علی الخیر کفائله. این اهمیت مشورت دادنهای درست و خوب و دلسوزانه را نشان میدهد. کسی که کسی را به کار خیری دلالت بکند مثل خود آن کسی است که کار خیر را انجام داده است. یعنی همان اندازه که اجر و ثواب و برکات و رحمت الهی بر کنندهی کار خیر متوجه میشود و نازل میشود همان اندازه برای آن دلالت کننده و راهنمایی کننده هم وجود دارد. خب این نشان میدهد که چقدر اهمیت دارد که شما اگر طرف مشورت قرار گرفتید یا ابتدائاً خودتان کسی را مسئولی را، مدیری را انسانی را به کار خیری دلالت کردید چقدر این پیش خدای متعال ارزش دارد و اهمیت دارد. نباید این را دست کم گرفت. اگر در جامعه این حالت به صورت نهادی و عمیق استقرار پیدا کند خیلی جریانهای خوب در میان مردم و در جامعه و در کشور پیش خواهد آمد که هر کسی نگاه کند شما یک کار خیری است که خودتان میتوانید انجام بدهید خب آن را انجام بدهید. کاری است که شما نمیتوانید انجام بدهید تواناییاش در اختیار شما نیست قدرت قانونیاش در اختیار شما نیست، فلان کس وزیر است، مدیر است، مسئول است، رئیس است امکانات در اختیار اوست میتواند این کار را انجام بدهد شما فکر کنید، دقت کنید، تأمل کنید کار را، خیر را جستجو کنید بیابید و این را در مقابل پای او قرار بدهید. این اهمیت این به همان اندازهای است که آن کار خیر دارد. قاعدتاً نقطهی مقابلش هم همین جور است که الدال علی الشر کفائله. علی القاعده حالا در این روایت نیست. شاید از بعضی از روایات دیگر بشود این را استفاده کرد. مشورت میدهید کسی را به یک عمل خلافی، به کار زشتی، به کار توطئه آمیزی، به کار مضری راهنمایی میکنید که میکنند هم، میبینید کسانی هی راه نشان میدهند این کار را بکنید، آن کار را بکنید با اهداف دنیایی پلید نه دنیایی سالم. و او هم میرود این کار را انجام میدهد این هم از همان قبیل است علی القاعده.
