بسم الله الرّحمن الرّحیم الحمدلله ربّ العالمین والخامسه، از جملهی وصایایی که پیغمبر اکرم به امیرالمؤمنین علیهمالسلام فرمودند پنجمی بذلک مالک و دمک دون دینک. ببینید چقدر عظمت دارد این بیان. مال خود را و جان خود را در راه دین خودت نثار کن. اگر حفظ دین مستلزم این است که مالت را صرف کنی، بکن. جانت را بدهی بده. حفظ دین هم دو جور میشود معنا کرد یکی حفظ دین شخص خودتان یعنی ایمانتان و عملتان. اگر چنانچه برای حفظ ایمان خودتان لازم است مالتان را، جانتان را بدهید، بدهید ممکن است این جور معنا کرد که البته موارد تقیه و اضطرار و این حرفها احکام خودش را دارد. یک معنای دیگری که احتمال زیاد هست این معنا مراد باشد یا هر دو با هم منافاتی هم ندارد مراد باشد این است که دین خودت یعنی اسلام را برای حفظ اسلام جانت را بده. اگر دیدی به دین تو که اسلام است دارد تهاجم میشود توطئه میشود مبارزه میشود و تو باید بروی در میدان سینه سپر کنی، برو سینه سپر کن. اگر مالت را باید بدهی بده. اگر جانت را باید بدهی بده. این است. خب حالا این شد یک وصیّت عالی و ارزشمندی از پیغمبر اکرم به امیرالمؤمنین علیهم الصلوه والسلام. که انشااللّه همهی ما، شما موفق بشویم این را عمل کنیم. نقطهی مقابل این است که انسان دینش را وسیلهای قرار بدهد برای کسب مال. برای کسب جاه، این خیلی این چیز خیلی زشتی است، با توجه به اینکه همه چیز را باید برای دین داد انسان دین را وسیلهای قرار بدهد یا تظاهر به دین را یا رها کردن دین را. کسی از ایمان خود دست بکشد برای اینکه به یک مالی برسد. از وظیفهی شرعی خود دست بردارد برای اینکه به یک مالی، جاهی برسد. این چقدر واقعاً زشت است و چقدر پست است این چنین عملی که این را میشود از این معنا از این بیان والای پیغمبر اکرم استفاده کرد.
